Overland Track, dag 6

Die nacht heb ik voor de eerste keer in een week niet koud, maar we worden af en toe gewekt door beesten die aan de deur krabbelen en op het dak lopen. Rond 6u, het is nog grotendeels donker, ben ik definitief wakker. Ik zet me met mijn camera in aanslag op de jetty om de mooiste zonsopgang van mijn leven af te wachten.

Rond 6u45 beginnen op de bergtoppen de eerste zonnestralen de rotsbergen oranje te schilderen, en Homerisch roze kleurt de horizon achter de lagere hellingen. In de verte zie ik mist op het meer. Ook achter me lichten de bergen topfirst op, en de dag geurt zoals steeds naar eucalyptus. Het vogelgezang vormt een minimalistische melodie boven de basso continuo van de kabbelende stroompjes die in het meer uitmonden. Rond half acht is daar dan eindelijk de eerste zonnestraal in mijn haar, en zoals elke ochtend neem ik elk foton in me op.











Zelfportret in afwachting



En daar is ze dan eindelijk




Kort daarna worden de hutgenoten wakker want de zon schijnt binnen. Na een lang durend ontbijt vertrek ik als eerste. Ik loop door honderd begonnen spinnenwebben en ragdraden, en zie twee slangen in een tijdsspanne van 15min. Rond 11u30 halen de lange benen van Max me in, en het laatste stuk wandelen we samen. We zijn dichtbij, we weten het, want het pad is hier beter onderhouden en we passeren veel kruispuntjes met daywalkpaden, maar nergens staat aangegeven HOE LANG NOG.

Na bijna een uur herken ik de brug en het pad dat ik een maand tevoren met de 4 Waalse wijvekens bewandeld heb, en zo weten we dat het nog maximum 20min is. Na 10min stapt Max nog bijna op een tigersnake die midden op het intussen autobrede pad ligt. We komen allebei ons verschot net op tijd te boven om het beest nog te fotograferen voor het in de bush verdwijnt.

Om 12u40 ronden we eindelijk de laatste bocht, en vijf minuten later doen we onze aankomstregistratie bij het Visitor Centre van Lake St. Clair. Een obligate foto later gaan we de Overland burger eten, waarin we gehakt, kaas, ei, bacon, beetroot, salade en wortel vinden - zowat alles waaraan het ons een week lang ontbroken heeft.

De laatste foto




Daarna koop ik een plaats op de bus naar Devonport en reserveer ik een tentplaats voor die nacht, want voornoemde bus vertrekt pas de namiddag daarna. Ik neem een slechte douche die me toch enorm deugd doet, want het is warm - WARM - water.

Wanneer ik terug bij de visitor centre kom, zijn het Indisch koppel toegekomen met de ferry. Zij en Max zitten een pint te drinken en babbelen relaxed en licht vermoeid, en ik voeg me bij het gezelschap. Na een paar flessen gaan we naar het strand om onze moede leden voor een paar uur te verwennen met zon en meer en zand en vooral rust. 's Avonds ontmoet ik via Max, net voor hij weggaat, een Italiaans koppel dat in de visitor centre werkt, en zij laten me heel even hun internet gebruiken zodat ik kan laten weten dat ik het boeltje overleefd heb. Daarna ga ik mijn laatste kampeernacht tegemoet.

Vertrek: 9u30
Aankomst: 12u45
Afstand: 11 (etappe 7b)