The straight line will take you only to death (Jack Kerouac)
Een moment van reflectie bij Narcissus Hut
De laaghangende wolken worden gerekt door de strakke wind
De weg naar de halfway house (Echo Point Hut, mijn geplande slaapplaats voor die avond) is langer dan verwacht, en mijn knieen hebben er alweer maar weinig zin meer in. Ik hou de moed hoog doordat ik af en toe tussen de bomen het blauwste blauw van het meer zie. Dit deel van de wandeling wordt maar door weinig mensen gedaan; iedereen wandelt volgaarne de eerste 65km, maar de laatste 15km zijn er blijkbaar te veel aan. Het pad is daarom slecht onderhouden, en ik moet vaak mijn weg zoeken en/of over gevallen boomstammen klauteren.
De eerste glimp van Lake St. Clair
Een boomstronk die tussen drie andere bomen gevallen is en daar gekneld is geraakt
Het pad is niet bepaald in goeie staat
Wanneer ik toekom bij de Echo Point Hut, staan daar de schipper van de ferry en zijn vrouw wat te keuvelen met geldtoeristen. Zij negeren mij een beetje, maar hun springintvelddochtertje van 7 genaamd Karrie vertelt mij vanalles over haar ouders en homeschooling en enig kind zijn. Ze is werkelijk een wolk van een meisje, heel spontaan en grappig, en ik vertel haar wat over mijn gekke WWOOFingbebis Archer ("is that a name ?") en Jhetty ("that's a pontoon !").
Uitzicht op het meer
Daarna vertrekken ze met de miniferry, en ik eet mijn na-middag-voor-avondmaal. Ik denk dat ik alleen ga zijn die avond, maar rond 5u komt en Amerikaans koppel eindetwintigers toe. Will en Paula gaan naar Pine Valley, een sidetrack tussen Bert Nichols' Hut en Narcissus Hut, en komen uit Colorado. Ik vraag hen uit over de Rockies in het licht van het intussen bloeiende plan voor de roadtrip door Amerika. We hebben heel interessante gesprekken, en rond half 7 worden we verrast door een nieuwkomer, niemand minder dan Max de Beier die die ochtend in Kia Ora Hut vertrokken is. Hij heeft dus drie etappes afgelegd in 1 dag.
Uitzicht op het meer van bij Echo Point Hut
We kijken met ons vieren na het avondmaal naar de zonsondergang en de eerste sterren, en zien vogelbekdieren duikelen in het Delftblauwe meer. Wanneer we ongeveer uitgepraat zijn, gaan we terug naar de hut en vinden daar een gigantische brushtailed possum, die door Max' etensresten aan het rommelen is. We proberen hem weg te jagen maar hij is amper bang. We nemen uiteindelijk alle afval mee naar binnen en gaan slapen.
Zonsondergang en maansopgang op Lake St. Clair
Vertrek: 9u en 13u
Aankomst: 12u en 15u30
Afstand: 10 + 6 (etappe 6 en etappe 7a)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten