dinsdag 2 maart 2010

Overland Track, dag 1

De nacht toont zijn Tasmaanse charme, met een fikse regenbui. Ik denk aan Max' opmerking dat iets dat nat wordt op de Overland Track niet meer droogt. Rond 5u word ik gewekt door (waarschijnlijk) een possum, die probeert door mijn tentgaas heen te bijten om bij mijn voedsel te raken. Ik jaag het beest uiteindelijk weg door veel lawaai te maken en de tent te bewegen. 's Ochtends neem ik de schade op. Het buitenzeil is niet overdreven nat meer, en het binnengaas is ietwat aangetast maar niet doorgebeten. Ik ontbijt met brood met honing, fotografeer een dikke wallaby die naast mijn opgebroken tent komt hoppen, en douche voor de laatste keer in waarschijnlijk een week.

Kaartje van de Overland track


Dikke wallaby



Om 9u neem ik de shuttle naar het vertrekpunt van de Overland Track, en daar fotografeer ik een groep die ook vertrekken zal. Zij doen mij hetzelfde plezier en ik zet aan.

Net voor het vertrek


Mijn schoenen



Het begin is een klim naar de meren rondom Cradle Valley, en daarna naar Marion's Lookout over Dove Lake (dat ik al gedaan heb met de 4 Waalse dames) en Crater Lake. In het begin zijn mijn knieen wat stram van de koude nacht en de harde ondergrond, maar dat verdwijnt vlug. Cradle Mountain zelf, een gigantische rots, is dan nog volledig in de wolken gehuld, die nogal laag hangen. Terwijl ik de berg nader, na de bijzonder guurbewaaide klim naar de Lookout, beginnen de wolken wat te stijgen. Het loopt tegen de middag aan, en soms is het bijna warm te noemen.

Crater Lake


De klim naar Marion's lookout


Uitzicht op Marion's lookout over Dove Lake




Ik laat mijn grote rugzak achter in the Kitchen Hut (geen keuken te bespeuren) en ga met Alan en Wayne, twee jolige veertigers, de berg op. De klim is zo'n 400m hoog op een afstand van 1km, en aan het begin van de berg zijn 4 mannen aan het werk om het pad te verbeteren. We babbelen wat met hen, en ze blijken vrijwilligers te zijn, die even verder kamperen tot hun werk klaar is. Het is zondag, tussen haakjes.

Verder op de klim wordt de wegaanduiding onduidelijk, en Alan die vooraan loopt vergist zich van pad. We zijn al 100m ver op het belachelijk steile en gevaarlijke stuk berg als Alan even omkijkt en ziet dat de werkmannen beneden signalen geven naar ons dat we moeten afdalen. We krabbelen terug, een paar minilawines veroorzakend, en vinden na even het juiste pad terug. Een Frans koopel dat op de terugweg is, vertelt ons even later dat er boven niets te zien valt wegens de wolken. Alan en Wayne gaan verder want ze doen niet de Overland Track maar gewoon een dagwandeling, en Cradle Mountain is hun bestemming. Ik heb geen zin om een uur te verliezen en nat te worden voor 'niets', en ga naar beneden. Daarenboven ben ik wat vermoeid en hongerig, en begint mijn hoogtevrees op te spelen.

Cradle Mountain voor de klim


Aan de voet van Cradle Mountain


Het belachelijk steile 'pad' waar we verloren liepen


Cradle Mountain na de klim


Uitzicht vanop Cradle Mountain


Uitzicht vanop Cradle Mountain



Ik vervolg mijn weg over het adembenemende Cradle Plateau, waar elk uitzicht een foto waard is. Nog meer dan door Cradle Mountain wordt dit plateau gedomineerd door de Barn Bluff, die als een gebalde vuist in de hemel omhoogsteekt. Ik ontmoet opnieuw even de Fransen en laat hen definitief achter me. Later passeer ik twee Duitse meisjes die traag vooruit gaan, maar toch 2 etappes in 1 dag willen doen. Mijn wandeling eindigt in Waterfall Valley, waar ik echter geen cascades zie. Er is wel de eerste overnachtingshut, en ik ben blij te zien dat er nog plaats voor me is. Ik moet dus m'n tent niet opzetten.

Vertrek: 9u15
Aankomst: 15u
afgelegde afstand: 10 + 2 (etappe 1 + side track Cradle Mountain)

0 reacties:

Een reactie plaatsen