Op dinsdag leg ik mijn boottrip vast, en ook de trein om naar Melbourne te raken op donderdag. Daarnaast ook een woensdagnacht in Wake Up, om dicht bij Central Station te zijn, want mijn trein vertrekt om 7u42. Ik ben gehaast want ik moet nog naar het postkantoor geraken voor het sluit. 's Avonds maak ik een assessment van mijn pokerverdiensten. Ik heb niet vaak meer gespeeld, want eens de spanning van "omg ik speel voor 100$" weg is, is het casino eigenlijk doodsaai. Ruwweg 20 hands per uur, soms minder, afschuwelijk slecht spel en geen ruimte om subtiel en creatief te zijn. Je begint ook met slechts 50 big blinds, waardoor je de facto fit-or-fold moet spelen tot je verdubbelt. En het ergste van al zijn de zagende gokverslaafde oudere mensen die niet begrijpen waarom ze verliezen. Het antwoord is dat ze rotslechte spelers zijn, maar niemand gaat hen dat vertellen natuurlijk.
Het enige leuke dat ik na mijn vorige pokerpost nog meegemaakt heb in live poker is een sessie PL Omaha 1/2, waarbij gemiddeld 5 mensen preflop all in gingen en de dealer steeds 5min moest tellen en hertellen of de sidepots juist gemaakt werden, en hoeveel de pot-limited reraises mochten zijn. Telkens iedereen all in was voor de flop, draaiden we een kaart om per street: een preflop, een op de flop, enz. Dat gaf heel grappige en spannende discussies, onder andere doordat sommige mensen vergeten waren welke hand ze hadden enz.
Op een bepaald moment, we zijn met 4 all in, flop ik met mijn KJQTss top 2 pair en een OESD. Helaas improve ik niet, en turnt een van de tegenstanders een setje op de turn. Ik had 1 dollar meer dan hem preflop, en nog iemand anders heeft ook KJxx, waaruit volgt dat ik de sidepot van 2 dollar split met die laatste persoon. Ik heb dus nog 1$ over - geen rebuys meer - en hilarisch genoeg win ik de sidepot in de volgende hand voor 5$. De hand daarna win ik opnieuw mijn sidepot, voor 20$. Ik fold een rondje, en doe in een all-or-nothing-move een potreraise all in met wat men "naked queens" noemt, QQ63os, eigenlijk een schijthand. De sympathieke kerel aan mijn rechterkant reraiset mij om me te beschermen, maar de "twee jokers" aan de tafel, twee jonge Aziaten die bijna elke hand preflop arr in gaan, komen over the top en we zijn met 6 all in. Mijn beschermer heeft AAK3ss, de Aziaten zoals gewoonlijk junk - maar een ervan heeft een van mijn queens. Ik ben zo goed als dood en verlies de hand dan ook, en vertrek. In die sessie ben ik 285$ verloren, wat weinig verwonderlijk is aangezien een 5 way all in bij Omaha enkel en alleen draait om geluk. Maar 't was geestig.
In de 5 sessies daarna win ik bijna elke keer een gezonde som, maar elke keer heb ik ook minder zin om naar het casino te gaan. Het is meestal mooi weer buiten, en de gewoontes van het casino steken me meer en meer tegen. De laatste twee keer zet ik me alleen nog aan tafel om te babbelen met de dealers, meestal hilarische personages, en om wat te flirten met een aantrekkelijke cocktailwaitress. In mijn voorlaatste sessie vertelt de dealer me dat de lieftallige jongedame een lief heeft, en in mijn laatste sessie ga ik op major tilt. Ik shove 100 big blinds deep met top pair top kicker tegen een gemaakte straight, en besef dat ik de voeling kwijt ben. Ik beslis te stoppen met casinopoker, en denk er niet meer over na. Op dinsdag 26 januari tel ik eindelijk mijn winst, want ik heb na de vorige pokerpost nooit meer mijn rekening gemaakt. Alles samen kom ik op +1615$ uit, iets meer dan mijn huishuur voor 9 weken. Ik high-five mezelf, en ga een pint drinken in het cafe op de hoek.
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
0 reacties:
Een reactie plaatsen