Over de reis kan ik kort zijn: het suckte. 24u stil zitten in een vliegtuig is op zijn zachtst gezegd niet nice, maar het werd ietwat verzacht doordat de Airbus A380 waarin we vlogen opgefrist was met een entertainment center voor elke stoel. In die tijd heb ik, naast slapen en lezen en plastic eten eten, volgende dingen gedaan:
- schaken op medium niveau tegen "Kasparov's Chessmate"
- Forrest Gump, Jackie Brown, How I Met Your Mother (2ep), Family Guy (3ep) zien
- luisteren naar Talking Heads, The Clash, INXS, en nog wat random dingen
- het weer in Sydney checken
- kijken via een skycam hoe we landden en opstegen
Dat maakte 't wat aangenamer, maar fijn was het toch niet. Toen ik hier toekwam op de luchthaven, werd ik opgewacht door een dikke veertiger genaamd Brendan. Even later kwamen nog twee mensen toe die hij moest meenemen: Jerome (met accenten) en Audrey, beiden Frans en met zo'n heerlijke tongval in hun Engels. Brendan nam ons mee naar een redelijk afgelegen plaats waar we foto's konden nemen van de skyline van Sydney etc. Het leek het begin van een goedkope slasher movie, maar niemand is gestorven. Brendan was vast bang van Jerome zijn army look. De meeste foto's zijn mislukt, maar zie Facebook voor de paar gelukte !
Hier in het hostel kwamen we op verschillende kamers terecht, ik bij drie mensen die niks terug zeiden en Jerome bij een stel epici: Jake, 19, uit UK en semi-professioneel golfer, en Britney, twentysomething, uit Canada. Ze kennen elkaar sinds vrijdag en zijn beste vrienden. Onder het hostel is er een bar waar we met ons vijven gingen feesten alsof het 1999 was. Na 1 pint van 5$ die rook naar pis en smaakte naar, tja, ben ik overgeschakeld op cocktails die aan 6,6$ over de toonbank gingen. We spraken af dat alle drankjes tegelijkertijd leeggedronken moesten worden. Vanaf zijn 3e vodka-lemonade begon hij ze echter ad fundum te drinken, wat ons forceerde om ook heel snel te beginnen drinken. Golfers zijn een speciaal volkske. Drie uur en 60$ later huppelen we naar boven, praat ik nog wat Frans met Jerome en Audrey, en crash ik in bed. Vanochtend werd ik vreemd genoeg wakker zonder kater. Waarschijnlijk zet een van de anderen straks de schaamtelijke party pictures op Facebook, we zien nog wel
O ja over
die nagelknipper:
hij is kapot.
true story
dinsdag 27 oktober 2009
maandag 26 oktober 2009
On the road
Mijn belangrijkste lectuur tijdens de reis naar de andere kant van de wereld zal het boek On the Road zijn, van Jack Kerouac. Op dit moment, 9u10 GMT in London, ben ik ruim 30 pagina's ver in het boek - dat 4 inleidingen telt, samen goed voor 100 pagina's - en ik zit nog steeds in de eerste paragraaf van het werk. Voor zover ik zie eindigt de paragraaf in kwestie, samen met het boek zelf, op p. 400.
Deze ongestructureerde en zichzelf meermaals herhalende, in drie weken geschreven maalstroom van herinneringen aan drie jaar reizen door Noord-Amerika, komt me voor als een visioen van de komende vijf maanden: de ongebreidelde kans om alles en niets te zijn. Mijn situatie is de zijne niet, natuurlijk, maar ik hoop dat ik me in Australie zo lang mogelijk on the road zal voelen.
Deze ongestructureerde en zichzelf meermaals herhalende, in drie weken geschreven maalstroom van herinneringen aan drie jaar reizen door Noord-Amerika, komt me voor als een visioen van de komende vijf maanden: de ongebreidelde kans om alles en niets te zijn. Mijn situatie is de zijne niet, natuurlijk, maar ik hoop dat ik me in Australie zo lang mogelijk on the road zal voelen.
Communicatie
Proximus heeft, ondanks beloften to the contrary, mijn gsm-abonnement vandaag al veranderd naar pay&go - in plaats van morgen. Dat betekent dat ik geen sms'en zal kunnen sturen dat ik goed toegekomen ben, want die pay&go is er alleen maar om mijn gsm-nummer niet kwijt te raken, en is dus niet opgeladen. Ik probeer zo vlug mogelijk na mijn aankomst in Sydney iets te laten weten via Facebook. Om die reden zit ik nu, in London, op internet om jullie dit te laten weten. btw qwerty is a bitch.
Wie mij dringend iets te vertellen heeft, kan me vanaf woensdag sms'en op +61 466 021 822 (zoek de prijs voor een sms naar Australie op eer je stuurt ! 't is niet goedkoop). Gewone correspondentie kan via zitafanir, natuurlijk, bij hotmail.com. Wie een postkaartje wil, kan zijn thuis- of kotadres achterlaten op dat e-mailadres. Wie mij zelf een postkaartje of een gewone brief wil sturen, is gek, maar kan dat doen naar volgend postbusadres - tevens mijn slecht gedicht voor vandaag:
Benoit Lagae - TCP 16595
C/o - Travellers Contact Point
7th floor, Dymocks Building
428 George Street
SYDNEY NSW 2000
AUSTRALIA
Wie mij dringend iets te vertellen heeft, kan me vanaf woensdag sms'en op +61 466 021 822 (zoek de prijs voor een sms naar Australie op eer je stuurt ! 't is niet goedkoop). Gewone correspondentie kan via zitafanir, natuurlijk, bij hotmail.com. Wie een postkaartje wil, kan zijn thuis- of kotadres achterlaten op dat e-mailadres. Wie mij zelf een postkaartje of een gewone brief wil sturen, is gek, maar kan dat doen naar volgend postbusadres - tevens mijn slecht gedicht voor vandaag:
Benoit Lagae - TCP 16595
C/o - Travellers Contact Point
7th floor, Dymocks Building
428 George Street
SYDNEY NSW 2000
AUSTRALIA
vrijdag 16 oktober 2009
T minus tien
Hoewel deze blogpost zowat twee maanden te lang op zich heeft laten wachten, maak ik er niks speciaals van. Er viel dan ook niks speciaals te melden in de voorbije drie maanden, behalve dan de plannen die al gemaakt zijn - en dat zijn er niet veel. Hieronder volgt wat ik weet:
Mijn vlucht vertrekt in Zaventem op 26 oktober 2009 om 7u30 's ochtends. Deze brengt mij via twee tussenlandingen, in London en Singapore, naar Sydney, op 27 oktober om 20u 's avonds (plaatselijke tijd).
Mijn terugkeer is gepland op 16 maart 2010 om 17u40 (p.t.). Ik ben, alweer via Singapore en London, op 17 maart om 11u in Zaventem.
Sydney en heel Zuid-Oost-Australië zitten op GMT+10, dus 9 uur tijdsverschil met België. Ik slaap - gesteld dat ik daar een normaal dagritme aanhoud - dus ruwweg van 14u tot 22u EST.
Ik heb ook al enkele plannen gemaakt:
- misschien eens leren surfen
- een kamer zoeken
- misschien eens naar het casino
- solliciteren bij de support group van PokerStars, en bij een van de universiteiten van Sydney.
- misschien eens een blogpost maken op zijn tijd
- veel foto's nemen
... en dat is het. Ik denk dat het, naast onmogelijk, ook onwenselijk is om te proberen alles vol te plannen, en heb me daardoor opmerkelijk weinig beziggehouden met hoe de periode daar concreet ineen zal zitten. Het hoeft ook niet, het avontuur bestaat vooral uit niks kunnen voorzien, improviseren en moeten bouwen - nieuw zijn !
Maar nu is daar de grens van nogtiendagen (T-10) en begint het toch te kriebelen. Alle documenten (rijbewijs, visum, verzekering, vlucht, bankafschriften) zijn in orde. Nu hoef ik alleen nog 20 keer een mini-cv en 100 keer een visitekaartje af te printen, en off we go. Het enige dat ik nog nodig zal hebben, waarschijnlijk, is iets om me op die gruwelijk lange vluchten bezig te houden. Een paar boeken natuurlijk, maar die gaan vervelen na een twaalftal uren. Een i-pod heb ik niet. Dat laat over: veel tijd om te praten en te dromen. Andere suggesties: toetreden tot de mile high club; eens zien of ik sneller dronken word op 35000 voet hoogte dan op de grond; proberen om in de business class te raken.
Ik vraag me af hoe Aussie ik zal terugkomen. We zullen zien hoe vijf maand tegenvoeten mij verandert: het accent, de manieren, de zon in mijn lijf, etc ... Dat soort kleine dingen zullen er vast wel in sluipen, maar echt grote verschillen zijn er vast niet. Een Australiër heeft mij deze korte lijst doorgestuurd van wat ik maar beter niet doe Down Under, en ik moet zeggen dat ik de vereisten zonder problemen doorsta. EZ game imo:
Things not to do:
- Wear socks with sandals
- Think US/CND beer is the same alcohol strength as Aussie beer
- EVER ****ING MENTION THE WORD FOSTERS (I would kill you)
- Start a conversation with anyone wearing leather jackets, esp anything that has banditos, enchantos etc
- Drink any rum that is not labelled 'Bundaberg'
En nog een slecht gedicht om af te sluiten, obv.
Als houten poppen dansen wij
De noten in ons haar barsten
Van verlangen naar elkaar
En we schudden van ons af
De rondgestrooide mist
Van duizend trieste
Liedjes
Mijn vlucht vertrekt in Zaventem op 26 oktober 2009 om 7u30 's ochtends. Deze brengt mij via twee tussenlandingen, in London en Singapore, naar Sydney, op 27 oktober om 20u 's avonds (plaatselijke tijd).
Mijn terugkeer is gepland op 16 maart 2010 om 17u40 (p.t.). Ik ben, alweer via Singapore en London, op 17 maart om 11u in Zaventem.
Sydney en heel Zuid-Oost-Australië zitten op GMT+10, dus 9 uur tijdsverschil met België. Ik slaap - gesteld dat ik daar een normaal dagritme aanhoud - dus ruwweg van 14u tot 22u EST.
Ik heb ook al enkele plannen gemaakt:
- misschien eens leren surfen
- een kamer zoeken
- misschien eens naar het casino
- solliciteren bij de support group van PokerStars, en bij een van de universiteiten van Sydney.
- misschien eens een blogpost maken op zijn tijd
- veel foto's nemen
... en dat is het. Ik denk dat het, naast onmogelijk, ook onwenselijk is om te proberen alles vol te plannen, en heb me daardoor opmerkelijk weinig beziggehouden met hoe de periode daar concreet ineen zal zitten. Het hoeft ook niet, het avontuur bestaat vooral uit niks kunnen voorzien, improviseren en moeten bouwen - nieuw zijn !
Maar nu is daar de grens van nogtiendagen (T-10) en begint het toch te kriebelen. Alle documenten (rijbewijs, visum, verzekering, vlucht, bankafschriften) zijn in orde. Nu hoef ik alleen nog 20 keer een mini-cv en 100 keer een visitekaartje af te printen, en off we go. Het enige dat ik nog nodig zal hebben, waarschijnlijk, is iets om me op die gruwelijk lange vluchten bezig te houden. Een paar boeken natuurlijk, maar die gaan vervelen na een twaalftal uren. Een i-pod heb ik niet. Dat laat over: veel tijd om te praten en te dromen. Andere suggesties: toetreden tot de mile high club; eens zien of ik sneller dronken word op 35000 voet hoogte dan op de grond; proberen om in de business class te raken.
Ik vraag me af hoe Aussie ik zal terugkomen. We zullen zien hoe vijf maand tegenvoeten mij verandert: het accent, de manieren, de zon in mijn lijf, etc ... Dat soort kleine dingen zullen er vast wel in sluipen, maar echt grote verschillen zijn er vast niet. Een Australiër heeft mij deze korte lijst doorgestuurd van wat ik maar beter niet doe Down Under, en ik moet zeggen dat ik de vereisten zonder problemen doorsta. EZ game imo:
Things not to do:
- Wear socks with sandals
- Think US/CND beer is the same alcohol strength as Aussie beer
- EVER ****ING MENTION THE WORD FOSTERS (I would kill you)
- Start a conversation with anyone wearing leather jackets, esp anything that has banditos, enchantos etc
- Drink any rum that is not labelled 'Bundaberg'
En nog een slecht gedicht om af te sluiten, obv.
Als houten poppen dansen wij
De noten in ons haar barsten
Van verlangen naar elkaar
En we schudden van ons af
De rondgestrooide mist
Van duizend trieste
Liedjes
Abonneren op:
Posts (Atom)