Ik spreek Frans en Engels en nog wat zooi
En ik word op een of andere manier altijd wel begrepen
Elke dag hier is lachen en zorgen, de pijn in mijn voeten draagt me
Soms wil ik huilen van gemis naar nee ik ben groter sterker ik verlies me niet
Er is hier veel leven ik proef het elke dag en er is nood aan mij
Niets doet me meer aan huis denken dan de vlekken op mijn huid en het tikken van mijn horloge
Ik verander
groei en krimp en bloei en bloed
Ik kook en ik vries
Schrijf en lees en lach om vreemde avonturen
Ik heb twee geschriften die door elkaar heen vloeien uit een pen die niet bijzonder is
Ik ritmeer en zing stil
Mijn muziek hier is de mijne niet maar die van nimfen en muizen
Ik blijf waar ik ben tot de zuiderzomer taant
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten