Over de reis kan ik kort zijn: het suckte. 24u stil zitten in een vliegtuig is op zijn zachtst gezegd niet nice, maar het werd ietwat verzacht doordat de Airbus A380 waarin we vlogen opgefrist was met een entertainment center voor elke stoel. In die tijd heb ik, naast slapen en lezen en plastic eten eten, volgende dingen gedaan:
- schaken op medium niveau tegen "Kasparov's Chessmate"
- Forrest Gump, Jackie Brown, How I Met Your Mother (2ep), Family Guy (3ep) zien
- luisteren naar Talking Heads, The Clash, INXS, en nog wat random dingen
- het weer in Sydney checken
- kijken via een skycam hoe we landden en opstegen
Dat maakte 't wat aangenamer, maar fijn was het toch niet. Toen ik hier toekwam op de luchthaven, werd ik opgewacht door een dikke veertiger genaamd Brendan. Even later kwamen nog twee mensen toe die hij moest meenemen: Jerome (met accenten) en Audrey, beiden Frans en met zo'n heerlijke tongval in hun Engels. Brendan nam ons mee naar een redelijk afgelegen plaats waar we foto's konden nemen van de skyline van Sydney etc. Het leek het begin van een goedkope slasher movie, maar niemand is gestorven. Brendan was vast bang van Jerome zijn army look. De meeste foto's zijn mislukt, maar zie Facebook voor de paar gelukte !
Hier in het hostel kwamen we op verschillende kamers terecht, ik bij drie mensen die niks terug zeiden en Jerome bij een stel epici: Jake, 19, uit UK en semi-professioneel golfer, en Britney, twentysomething, uit Canada. Ze kennen elkaar sinds vrijdag en zijn beste vrienden. Onder het hostel is er een bar waar we met ons vijven gingen feesten alsof het 1999 was. Na 1 pint van 5$ die rook naar pis en smaakte naar, tja, ben ik overgeschakeld op cocktails die aan 6,6$ over de toonbank gingen. We spraken af dat alle drankjes tegelijkertijd leeggedronken moesten worden. Vanaf zijn 3e vodka-lemonade begon hij ze echter ad fundum te drinken, wat ons forceerde om ook heel snel te beginnen drinken. Golfers zijn een speciaal volkske. Drie uur en 60$ later huppelen we naar boven, praat ik nog wat Frans met Jerome en Audrey, en crash ik in bed. Vanochtend werd ik vreemd genoeg wakker zonder kater. Waarschijnlijk zet een van de anderen straks de schaamtelijke party pictures op Facebook, we zien nog wel
O ja over
die nagelknipper:
hij is kapot.
true story
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten